Niezwykłe zamówienie

Zamówiono u mnie zestaw dla zwierzątka...

Miało to być malutkie gniazdko, w którym 

niemowlę-zwierzątko mogłoby się schronić, 

zwinąć w kłębuszek i spokojnie spać. 

Wymiary niewielkie - 12cm średnicy :)

Zdjęcia nie za ciekawe, robione nocą przy sztucznym świetle :(

..........................

Ale to jeszcze nie koniec zamówienia :

 jeszcze powstanie czerwony kubraczek, zapinany na dwa guziczki

 i błękitna sukienusia bez rękawków.

Dla kogo teraz dziergam? jakie to zwierzątko ?

:):):):):):)

Pozdrawiam serdecznie obserwatorów:)

Dwa słowa.

"Chociaż dwa słowa napisz, Izula"

Tak mnie wczoraj motywowała Kasia. Wiec stanęłam na wysokości zadania :)

.....................................................................................................................................

Zachciało mi się zrobić biżuterię.

Naszyjnik ten nie jest mojego pomysłu. Właściwie go zreperowałam i zmieniłam przy okazji sznur, na który przyklejone zostały skórzane kwiatki i korale. Bardzo mi się podoba. Będzie dla Joasi :).

Ten całkowicie mojego autorstwa. Szydełko poszło w ruch. I trochę korali. Też Joasia będzie go nosić ( mam nadzieję)

"Blujeski" czyli niebieski jest dla Mej Siostry. Tylko jeszcze nie wiem, czy doszywać koraliki, czy zostawić taki:)

A teraz zrobię dla siebie.
I może jeszcze dla innych :)

Trojaczki w różu

Choinkowy, mikołajowy prezent na zamówienie.

Trzy białe, mięciutkie króliczki w jednakowych różowych ubrankach.

Lalki

O Pokraczku zwanym Roztropkiem...

Minęło już kilka miesięcy jak dostałam zamówienie na uszycie lalki w marynarskich/morskich klimatach.
Dla chłopca.

Wybrałam tkaniny, zrobiłam papierowy wykrój. Uszyłam i wyszedł... Pokraczek.

Głowa nieforemna, postać co najmniej dziwna... Jedynie kolorystyka może być potraktowana jak morska.
Ostatecznie zamówienie zostało zrealizowane - do chłopca trafił króliczek w morskiej tematyce.
( pokazywałam go już wcześniej).

Ponieważ NIE LUBIĘ wyrzucać rzeczy, które mogą się "jeszcze nadać", postanowiłam Pokraczka jakoś podreperować.

Wydziergałam mu na szydełku kubraczek i beret.

Włosy z lnianego sznurka, szczery uśmiech i poczciwe spojrzenie nadały Pokraczkowi przydomek Roztropek.

I teraz w towarzystwie koszyczków może być ozdobą pokoju w marynistycznym stylu.

O Margolci i Jakby-Tildzie.

Margolcię też uszyłam na zamówienie. Miała mieć też się w co przebrać.

Przy okazji  posiadania w maszynie białych nici uszyłam lalkę wzorując się na wykroju Tildy.
Ale nie wyszła mi ta lalka tak, jakbym chciała.
Wykrój narysowałam od ręki, jedynie przyglądając się prawidłowemu wykrojowi Tildy ( zepsuła mi się drukarka :( i dlatego musiałam rysować ). I dlatego ta lalka to Jakby-Tilda.
Taka jakaś JAKBY-NIE-MOJA.

Ale wszystko przede mną. Poćwiczę i wyjdzie mi Piękna... bo Bestię już potrafię.

I o zwierzętach słów kilka...

Dawno nie pokazywałam swojego kota. To przecież moja przytulanka, więc przy okazji lalkowego tematu wspomnieć o nim mogę.

Siedzi sobie Lucek na komodzie i wygrzewa się we wiosennym słońcu...

Aaa... jeszcze królik w roli lalki. W sukienusi. Słodziak mi wyszedł.

Do następnego razu.
Gorąco pozdrawiam zaglądających i dziękuję, za każdy pozostawiony komentarz.
Iza

Chodniki szydełkiem

Zrobiłam ich kilka. Szydełkowanie w kółko jednym ściegiem nie wymaga wielkiego wysiłku umysłowego. Ale świetnie nadaje się do tego, by zająć ręce.

 Czerwono-różowy chodniczek jest najmniejszy , ma średnicę 56 cm.

Mam bardzo dużo różnych kłębuszków. Postanowiłam je "uwolnić".

Ten jest w kolorach zgaszonych beży, pastelowego żółtego z niewielką domieszką rozbielonej ochry... (Ależ się wymądrzam:))
Ma średnicę 62 cm.

Kolejny, największy, o średnicy 70 cm. Najbardziej kolorowy. :)

I jeszcze jeden - w kolorach niebieskim i pastelowym pomarańczowym. Średnicę ma 62 cm.

Wszystkie robiłam kilkoma nitkami. Trzema, czterema czasem sześcioma, dobierałam grubość nici do siebie.
Moje zapasy włóczek uszczupliły się, ale jeszcze za mało...

"Mamo, będzie dziś obiad?????"

Takie pytanie dobiegło mnie przed chwilą wypowiedziane przez Nastoletnią Córkę Moją Jedyną.

No tak - wczesne niedzielne popołudnie, matka siedzi przy kompie ( a kiedy zabrakło laptopa, bo Córka potrzebowała pilnie, to tablet też się nadał), obok druty i dziergany od kilku dni sweter pasiasty niemiłosiernie...

Wszystko wskazuje, że obiadu nie będzie....
Oj, będzie, będzie...
Dziesięć minut i start do kuchni.

--------------------

Kwieciście najpierw. I roślinnie . (Boże, co ja plotę. Jakaś głupawka wiosenna??)

Dwa tygodnie temu przycinałam w ogrodzie drzewa i przyniosłam kilka gałęzi do wazonu. To jabłoń.:)

A tulipany...

A tulipany biedronkowe stoją na stole - bo był Dzień Kobiet. :)

Tak wyglądały pierwszego dnia po zakupie - blado i niewyraźnie. Teraz potrafią omamić kolorami.

Teraz o tym co wytworzyłam i podpatrzyłam.
Dostałam stary koszyk wiklinowy. Pomalowałam go akrylówką na biało. Właściwie pobieliłam.

I zdecydowałam, że będzie to koszyk na sztućce.
Zauroczył mnie pastelowy koszyk na sztućce zrobiony przez Agnieszkę Niebieską. I sposób w jaki go zrobiła. Musiałam spróbować i ja.

Wyszło tak:

A w zestawieniu z wikliną jest naprawdę wiosennie.

Maszyny do szycia już naprawione, więc coś szyję.
Króliczki - u mnie mają chyba dożywocie.

Która godzina??

Mój czas dobiegł końca...

 Pozostałe rzeczy pokażę później.
Teraz marsz do kuchni :)- między innymi będą kluski śląskie zwane przez domowników moich kluskami z dziurką.

A potem spacer:)). Pogoda jest cudna!

Miłej niedzieli.